Getemperd enthousiasme

18Apr06

De kwaaltjes beginnen weer de kop op te steken. Daar waar ik zondag nog enthousiast was over het bereikte resultaat, klink ik vandaag al wat meer getemperd. Pijn in de onderrug, zwaar aanvoelende enkels en de kniegewrichten die weer onder hoogspanning lijken te staan. En toch heb ik moeite om te milderen in trainingstempo. Naarmate ik langere afstanden loop, stijgt mijn gemiddelde snelheid voor eenzelfde inspanning. En dat heeft minder goede gevolgen, zeker voor een blessuregevoelig iemand zoals ik. Bijgevolg is morgen zonder fout de gebiedende wijs van kracht als ik ga lopen, ik MOET dan mijn tempo milderen. In de ochtend ga ik eerst nog naar de fitness en dat zal al belastend genoeg zijn. Maar hopelijk hebben die spierversterkende oefeningen een stabiliserend effect waardoor ze blessures mee kunnen helpen voorkomen.



2 Responses to “Getemperd enthousiasme”

  1. 1 Wim

    Dag Loperman, alvast bedankt voor je comment op mijn blog.

    Natuurlijk geniet ik van het lopen an sich. En deelnemen aan wedstrijden is nooit mijn bedoeling geweest en ik ben zelfs niet zeker of dat er ooit van zal komen. Onder ‘deelnemen’ zal dan hoe dan ook dienen te worden verstaan ‘een poging doen om een bepaalde afstand uit te lopen’.

    Ik ben vooral beginnen lopen om een basisconditie op te bouwen zonder meer. Maar verder ook om het hoofd leeg te maken. Eventjes weg van de collega’s en de kindjes… gewoon rust. Vandaar ook dat ik, in tegenstelling tot heel wat andere lopers, mij ook nog geen mp3-speler heb aangeschaft. Mijn parcours strekt zich uit over een recreatiedomein met een uitgepijlde ronde van 4 km die voor de helft door de bossen loopt. Niet alleen goed qua ondergrond, maar ook aangenaam stil.

    Vandaar ook dat ik steeds alleen mijn rondjes loop. De zogenaamde ‘praattest’ (lopen aan een tempo zodat je toch nog met de anderen kan keuvelen) ken ik dan ook enkel maar van horen zeggen. Ik zal daar eens beginnen babbelen, als ik uitgerekend van dat gekwetter af wil zijn !

    Neen, aan mij is de wedstrijdstress (voorlopig) zeker niet besteed, laat dat duidelijk zijn. Ik vind het al erg genoeg dat, nu de temperaturen stilaan (een beetje) stijgen, meer mensen komen afzakken naar mijn trainingsparcours. O wat was het zalig lopen deze winter…

  2. Hey Loperman, zoals ik al eens zei in een vorige comment: ik had ook m’n twijfels bij die langere lopen aan lage hartslag maar ik denk dat ik nu toch wel kan zeggen dat het werkt. Ik ga dan tot een max. hartslag van om en beide 148 – gaat die erover dan verminder ik m’n snelheid. Ik zou bij die krachttraining zeker je kniegewrichten ontzien kwestie van het niet erger te maken!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: