20 km door Brussel 2007

27Mei07

De 20 km zit er weer op. Gezien de omstandigheden mag ik best tevreden zijn. Het zag er de voorbije dagen en zelfs bij de start nog allemaal niet zo goed uit. Maar genoeg excuses over oververmoeidheid en ziekte.

Deze keer had ik vroeg plaats genomen in het laatste startvak. Om 14u40 ging de afsluiting weg, zodat ik bij de start van de wedstrijd al voor de bogen stond – vorig jaar stond ik er toen nog ver achter. Na 2 minuten door het park, begon de wedstrijd pas echt. In plaats van te proberen om plaatsen te winnen, ben ik deze keer gewoon met de massa meegelopen, dat spaarde al wat energie uit. Bij het inkomen van de tunnels, merkte ik dat ik weer mijn hartslag niet naar beneden kreeg. Opmerkelijk toch, ook al deed ik het rustiger aan dan vorig jaar, mijn hartslag schommelde steeds rond 180, hetgeen ik aan hetzelfde tempo in training nooit heb, maximum 165. Het zware parcours en het warme weer, deden al gauw hun werk, ik besefte dat ik hetzelfde tempo niet heel de 20 km zou kunnen volhouden.

Al gauw ben ik dan een versnelling lager geschakeld en stilaan liepen de groene balonnen – met richttijd 1u50 – verder van me weg. De tijd van vorig jaar zal ik dus niet verbeteren, maar ik kan op zijn minst proberen een meer evenwichtige wedstrijd te lopen. Op het 10 km punt was ik al iets gerecupereerd en had ik een goed tempo gevonden. Traditioneel duurden kilometers 12 tot 16 een eeuwigheid, zeker omdat ik voor de eerste keer in lange tijd steken kreeg.

Vermits ik weet dat de laatste kilometers bergop zijn, heb ik het even wat rustiger gedaan in de laatste kilometer voor de helling, om dan een goed tempo naar boven te lopen – en tegelijk een beetje te sterven natuurlijk. Veel mensen kregen het hier terecht moeilijk, dus dat geeft altijd wat hoop als jij dan vlotter naar boven loopt. Eens boven is het nog maar even tot aan de meet en ik had goede hoop om nog voor de teller van 2 uur de aankomst te bereiken. En inderdaad, met een hartslag tegen 190, bereikte ik op 1u58 de finish, maar moest daar nog dik 2 minuten aanschuiven alvorens de matten mijn tijd konden registreren. Achter mij liep de wachttijd soms zelfs tot 10 minuten op. Een blaam voor de organisatie. Waarom ze de chipverwijdering zo kort achter de meet deden, begrijp ik niet, zeker nu er nog meer deelnemers waren dan voorgaande jaren.

1u55 (1u57 – 2 minuten wachttijd), ongeveer dezelfde tijd als vorig jaar, en zo’n 100 plaatsen gewonnen in de klassering. En ook al is mijn gemiddelde hartslag weer veel te hoog, toch vond ik het een meer evenwichtige wedstrijd. Op het 10 km punt (ook al stond het 10 km bord zo’n 200 meter verder dan de registratiematten), kwam ik door op 55 minuten, dus weeral een tragere 2de wedstrijdhelft, maar dat begrijp ik.

De belangrijkste les voor volgend jaar is voldoende rusten in de weken voor de wedstrijd (en dus niet tot 3 uur ’s nachts werken om daarna om 7 uur weer op te staan). Positief is dat die plastic zak goed heeft geholpen tegen onderkoeling. Maar toch had ik heel de wedstrijd door weer rillingen, dus misschien toch weer een suikertekort?

Om blessures zoals vorig jaar te vermijden doe ik het rustig aan de komende dagen. Een paar recuperatielopen en dan over 2 weken een nieuw schema starten, zodat ik in het najaar misschien nog een kleinere wedstrijd kan lopen – 10 of 15 km. Het hoofddoel in 2007 blijft nog steeds blessurevrij lopen. Momenteel ben ik nog steeds op het goede pad.



No Responses Yet to “20 km door Brussel 2007”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: